WaferWorld โลกของเวเฟอร์

หลังจากหาย บลอคไปวันหนึ่ง ซึ้งก็คือผมไม่ได้คุยกะเธอคนนั่นในเฟซด้วยยย  เพราะคอมมันพัง

.

.

วันนี้ว่างเลยมาร้านเกม มาออนเฟซ รอเธออนกะจะทักทายยย   ก้อทักครับ แต่สิ่งที่ตอบกลับมา  ผมรู้สึกได้เลย ว่าเธอคงรำคาญผมแล้ว แบบถาม ก็ตอบ ส่งๆ เหรอ อื้ม แล้วไง  ผมว่ายิ่งคุยคนที่จะเจ็บใจคือผม  ผมเลยไม่คุยกะเธอแล้วครับ

.

.

เวลาที่เหลืออีก3ปี ในชีวิตม.ปลายย  ผมคงจะมองแต่เธอคนเดียวละครับ ถึงเธอจะเกลียดผม ขนาดไหน ผมคงได้แค่มอง มอง มอง อย่างเดียวแล้ว

.

.

ไม่มีอีก แล้วความรัก  ไม่มีอีกแล้วเสียงตอบเฟซของเธอ ไม่มีอีกแล้ว การที่เธอกดไลค์ข้อความที่ผมโพส  ไม่มีอีกแล้ว คำปลอบเวลาเธอเสียใจ  จะเหลือไว้แค่ความห่วงใยจากผม ห่างๆ เธออาจไม่รู้ตัวอีกแล้ว  ผมอยากให้รู้ว่าผมรักเธอนะ อยากรอเธอตลอดไป

.

.

ผมรักคนี้มากๆนะ เธอคงไม่รู้หรอก คงคิดว่าการบอกรักผมเป็นแค่เรื่องฮ่าๆ  ไม่สนใจ  ผมเศร้านะ คิดถึงเธอมากนะ มีปัญหาอะไร ผมนึกถึงคนนี้ก่อนเสมอ ปล่อยใจให้ว่างเปล่า รอคอยว่าจะมีไหม ซักวันที่เธอจะหันมอง สนใจ คนข้างล่าง

.

.

ตอนนี้ทำได้แค่มองรูปเธอตอนออนเฟซ  มองเธอเดินผ่านห้องตอนเข้าแถวยามเช้า  มองห้องเธอตอนเข้าหอประชุม

.

.

นั่งเพ้อ ถึงเธอคนเดียวว ถามว่า ผมโกดเธอไหมไม่เลยย  ผมยอมเจ็บเอง หวังว่าเธอจะมีความสุขกับคนที่เธอรักนะ  คนที่เจ็บผมเอง ผมยอมเจ็บเอง ขอแค่ได้เห็นเธอมีความสุข ผมดีใจแล้ว  ตอนนี้อาจทำได้แค่นี้ คิดถึง เปนห่วง อยากดูแล แต่เธอไม่มีเราอยู่ในสายตาอยู่แล้วว 

.

.

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนน  ครับ ผมซาบซึ้งจริงๆ ขอบคุณ exteen ที่มีที่ให้ผมลงความในใจจ

จอเกริ่นก่อนลง กลอนนี้ผมทำเปนสถานะเฟซให้คนที่ผมชอบครับ แต่งสดด้วยความคิดถึงมากๆ 

การจับวรรณยุกอาจเลย ไม่งดงาม  แต่กลอนนี้ผมแต่งให้คนที่ผมชอบนะครับ ใครจะเอาไปบอกรัก ใครผมก็ไม่ว่าเน้อ อิอิ

.

.

ไปอ่านกันนเลยดีกว่าครับ

.

.

.

การได้ส่องเฟซคนที่ชอบ แค่เพียงวันละ3นาที แค่มีก้อมีความสุขแล้ว
แค่ได้เห็นหน้าเธอที่โรงเรียนวันละ 3 วินาที หรือเพียงแว่บเดียว แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว
แค่ได้มองแผ่นหลังยามเธอเดินผ่าน แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
ได้แค่มองเธออยู่ห่างๆ อยากเขาไปทักทาย ด้วยความไม่กล้า ขอมองแค่นี้ แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว แต่ซักวันชั้นจะทำให้ได้ พร้อมที่จะก้าวเขาไปกล่าวคำทักทายเธอ byWaferful

.

.

ปล.อาจไม่ใช่บทประพันที่งดงาม  แต่มันใส่ทุกความรัก ความรู้สึก ความคิดถึงของผมลงไปเลยนะครับบบ

ยามฝนตกยามเช้า ตื่นมาด้วยความเหงาผมรู้สึกอย่างงั้น  

.

.

หลังจากได้รู้จักกับเพลง เบอร์สอง ประมาณ 2-3วัน ผมซึ้งกับเพลงนี้จริงๆ  บางทีความรักของผมอาจไม่ใช่เบอร์สอง แต่เขาก็คงไม่ไยดี หลี่ยวมองเลยก็ได้

.

.

เพื่อนๆ สนิท ที่พอเข้าใจก็บอก ให้หยุดเถอะ หยุดคิดถึง ไม่งั้นเราจะเจ็บเอง ผมทำได้ไหมม  ไม่ได้หรอก แม้ใจไม่สั่ง ไงก็ทำไม่ได้อยู่ละ ผมอยากจะไม่ยุ่ง แต่สุดท้ายเราจะห้ามใจได้อย่างไร

.

.

จิตใจตอนนี้ คงหมองเหมืนฟ้าที่มีฝน ยังรอวันที่คงฟ้าจะสดใส ตัดเธอได้อย่างไร ในเมื่อเราห้ามไม่ให้ไม่รักไม่ได้

เป็นคนธรรมดาที่มองนางฟ้า  รอวันที่เธอจะมองลงมาให้เห็นคนข้างล่าง

.

.

ยังรอวันนั้น แม้ไม่รู้วันนั้นจะมาถึงไหม  บางทีการได้ใกล้ แบบนี้ ก็มีความสุขมากแล้วว  หลายครั้งที่อยากลองส่งความรู้สึกให้เธอผ่านอากาศ แต่พยายามเท่าไหร่ ยังไงก็ไปไม่ถึงหรอก ในเมื่อใจเธอมีแต่เขา ไม่ใช่เรา

เห้อ เปนไรนิ เศร้าตามสภาวะอากาศ ฮ่าๆๆ  สู้ต่อไปป ดีกว่า ซักวันมันต้องมาถึงเองงง